Chinthalekha....

മായാനദി കണ്ടിറങ്ങുമ്പോൾ ആകെ ഒരു നിശബ്ദത ആയിരുന്നു. മനസ്സിലും തീയേറ്ററിലും. എല്ലാവരുടെയും മനസ്സ് കറച്ചു സമയത്തേക്കെങ്കിലും നിശബ്ദമായിക്കാണണം. കണ്ടു കഴിഞ്ഞ് റിവ്യൂ എഴുതണം എന്ന സുഹൃത്തിന്റെ വാക്ക് മനസ്സിലേക്ക് വന്നു. എന്തെഴുതണം എന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോഴും മനസ്സ് നിശബ്ദം! ബൈക്കിന്റെ പിൻസീറ്റിലിരുന്ന് തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്കു വരുമ്പോൾ കണ്ണടച്ചിരിക്കാനാണ് തോന്നിയത്. മുഖത്തേക്കടിക്കുന്ന കാറ്റും കാറ്റിൽ പതിയിരിക്കുന്ന നേരിയ തണുപ്പും. ഡിസംബർ രാത്രികൾക്കിപ്പോൾ പഴയ തണുപ്പില്ല. എങ്കിലും കണ്ണടച്ചിരുന്നാൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന ആ തണുപ്പ് ചെറുതായി ഫീൽ ചെയ്യാൻ പറ്റും. കണ്ണു തുറന്നത് ആകാശത്തേക്ക്. ഗേറ്റു തുറന്നു കഴിഞ്ഞും കുറേ നേരം നക്ഷത്രങ്ങൾ നോക്കി നിന്നു. രാത്രിയുടെ സൗന്ദര്യം. അതും മായാനദിയിൽ മുന്നിട്ടു നിൽക്കുന്നു. അപ്പുവും മാത്തനും വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടുന്നത് ഒരു രാത്രിയിലാണ്. പലപ്പോഴും വീണ്ടും കാണുന്നതും ! രാത്രിയിൽ റോഡിലൂടെ ഒപ്പം നടക്കുന്നത്, പെട്ടിക്കടയിൽ നിന്ന് ചായ അല്ല ബൂസ്റ്റ് കിടക്കുന്നത്, ധനുഷ് കോടിയിലെ പൊളിഞ്ഞ പള്ളിയിൽ തീ കാഞ്ഞ് ചേർന്നിരിക്കുന്നത്, ഒക്കെ മനസ്സിൽ തങ്ങിനിൽക്കും. പിന്നെ, എല്ലാ റിവ്യ...

തമിഴ് പാട്ടുകൾ മിക്കവാറും അതിൻ്റെ ഈണത്തിലൂടെ ആവും ആസ്വദിക്കുക. ചിലപ്പോൾ ആദ്യ വരിയികൾ മാത്രം ഒന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചേക്കും. തമിഴ് കാര്യമായി മനസ്സിലാവാത്തത് കൊണ്ടാണത്. മെയ് മാതത്തിലെ ഈ പാട്ട് എന്തോ ഉള്ളിലേക്ക് പോയത് കൊണ്ട് അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ചുമ്മാ ഒന്ന് മലയാളത്തിൽ എഴുതി നോക്കി.  കഴിഞ്ഞ മഴക്കാലത്തു മഴയത്ത് നടക്കുമ്പോൾ background music ഇതായിരുന്നു.  എൻ മേൽ വീഴുന്ന മഴ തുള്ളിയേ ഇത്രയും നാളെവിടെയായിരുന്നു ഇന്ന് എഴുതിയ എൻ കവിതേ ഇത്രയും നാളെവിടെയായിരുന്നു എന്നെ ഉണർത്തിയ ഇളം കാറ്റേ ഇത്രയും നാളെവിടെയായിരുന്നു എന്നെ മയക്കിയ മധുര സംഗീതമേ ഇത്രയും നാളെവിടെയായിരുന്നു മെനിക്കുള്ളിലിരിക്കുന്ന  ഉയിർ പോലെ നിനക്കുള്ളിൽ തെന്നെ ഞാനുണ്ടായിരുന്നു ഭൂമി തുറന്നാൽ നീരുണ്ടാകുന്നത് പോലെ എന്റെ മനസ്സ് തുറന്നാലും നീയുണ്ടാകും ശബ്ദത്തിനുള്ളിൽ സംഗീതമുണ്ടാകുന്നത് പോലെ എന്റെ ജീവിതം തുറന്നാലും അവിടെ നീയുണ്ടാകും ആകാശം തുറന്നു മഴ പൊഴിയുന്നത് പോലെ എന്റെ പ്രായത്തിനുള്ളിലും നീയുണ്ടാകും രാത്രി തുറന്നു പകലെത്തുന്നത് പോലെ എന്റെ മിഴി തുറന്നാലും അവിടെ നീയുണ്ടാവും മണ്ണും വിണ്ണും...